Við sáum tvær heimildarmyndir í Prospect: The Australian Dream og Diego Maradona.
Myndirnar voru báðar um íþróttamenn sem voru fyrst dýrkaðir og síðar púaðir niður af áhorfendum. Það er óþægilegt að sjá múgæsingu svona skýrt, tvö hliðstæð tilfelli, raundæmi. Einstaklingur sem leggur sig allan fram, er með undraverða færni og elskaður af áhorfendum. Svo virðist sem áhorfendur spegli sig í íþróttahetjunni þegar vel gengur. Sigur hennar er sigur minn, ég verð einhvers virði í gegnum þessa frábæru frammistöðu. Þegar flæðir undan íþróttamanninum þarf ég að passa upp á sjálfan mig. Samsömun hættir og ég fer að fyrirlíta hann. Best að láta hann vita af því, púa á hann úr launsátri - í samhljómi áhorfendaskarans.
Örlög þessara manna eru að sumu leyti hliðstæð. Báðir koma úr umhverfi þar sem félagsleg staða er veik. Þeir rísa til virðingar og metorða í gegnum íþróttina. Þegar þeir hafa verið hraktir af sviðinu virðist enginn kæra sig um þá. Í tilfelli Maradona er sárt að sjá hvernig valda- og peningamenn notuðu hann í þágu eigin hagsmuna og virtu þarfir hans og mannelga reisn að vettugi. Hinn íþróttamaðurinn, Adam Goodes, var um árabil stórstjarna í AFL (Australian Football, eða Footie). Hann er af frumbyggja ættum og varð fyrir kynþáttabundnum fordómum sem mögnuðust þegar hann bar hönd fyrir höfuð sér. Loks gekk eineltið svo langt að hann hætti í íþróttum. Augsýnilega mjög sterkur maður, sem núna einbeitir sér að því að hlúa að æskufólki af frumbyggja ættum. Saga hans er sérkennileg speglun á samskiptum ríkjandi stétta í Ástralíu og frumbyggjanna sem langt fram eftir síðustu öld voru réttlausir í eigin landi. Munurinn á þessari mynd og hinni fyrri er sá að einn maður stóð upp og hélt ræðu um hegðun landa sinna sem hlustað var á. Hann er framleiðandi myndarinnar. Og á frumsýningardaginn lögðu AFL og öll íþróttafélög innan þess fram afsökunarbeiðni vegna árása sem Adam Goodes hafði orðið fyrir og höfðu hrakið hann frá íþróttinni.
Þessar myndir báðar eru sterk, tragísk áminning.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli