Darwin

Dvölin í Darwin var ánægjuleg. Og skipulögð upp í topp, þökk sé henni Janette Steele (Darwin City B&B) sem óvart þurfti að hafna bókun frá okkur, því önnur bókun kom upp í miðri skráningu. Henni þótti það svo leiðinlegt að hún vildi endilega hjálpa okkur við að skipuleggja dvölina. Sem kom sér einkar vel. Hún snerist í kringum okkur eins og umhyggjusöm móðir og síðustu dagana dvöldum við hjá henni, sem betur fer. Við fórum í safnið fyrsta daginn og lærðum um gjöreyðingu bæjarins í skýstróki 1973. (Einn sagði mér eftir á að það hefði bjargað þessum karakterlausa kerfisbæ að vera jafnað við jörðu og þannig gefist tækifæri til endurbyggingar - þarna var fyrrum aðeins nauðsynleg stjórnsýsla, en lítið líf. Síðar hafi komið starfsemi og líf í bæinn, t.d. með gasborunum og uppbyggingu því tengdri.) Og svo voru á safninu ótrúlega flott skip og bátar sem vitnuðu um forna siglingarhætti milli Ástralíu og Indónesíu og Papúa Nýju Guineu. Og loks dæmi um myndlist innfæddra. Eftir safnið fórum við á Mindil Beach og nutum sólarlagsins.

Við fórum í frábærar dagsferðir (sjá fyrri blogg), sáum sýningu um árás Japana á Darwin 1943 og um The Flying Doctors sem er ótrúlega flott fyrirbrigði sem á upphaf sitt til fyrri hluta síðari aldar og tryggir fólki í fjarlægustu byggðum aðgengi að læknisþjónustu. Og við fórum á útitónleika með hljómsveitinni Yothu Yindi, sem er skipuð frumbyggjum frá Arnhem land.

Dvölin í Darwin opnaði okkur heim frumbyggja, ekki síst samtölin sem við áttum við ferðafélaga og leiðsögumenn. Keyptar voru bækur og byrjað að lesa og læra meira.